دلنوشته دلتوشته های یک دانشجو جنگ هفتاد و ملت... قدسیان بر سر هم صحبتی ام چانه زدندبوسه بر قامت این نوبر بیگانه زدندریسه از تاک کشیدند و به کاشانه زدند***دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند/گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند***گم شدم ، طرد شدم ، تار تنیدم به سکوتتشنه کف کرده و تفتیده در عمق برهوتناگهان زد...

صدای تو هنگامی که این مژده را به من می دادی، صدای باز شدن دروازه های رویای همه ی عمرم بود: رویای پر از رنگین کمان عشقی که من خودم را در آن «پیدا کنم»؛ زیرا من هنوز خودم نیستم، هنوز خودم نشده ام. آن

In this moment, in this cold air ,I drink a hot milk mug and I think about my future a unclear future ,a foggy future.In the past I wanted change the world, It not happened.and I now want to change myself,my eyesight,my beliefs

صبح زود برمیخزم در اغوش یار درهوای دلنشین بهار .دستی بر موهایش کشیده و برمیخیزم.پنجره را باز کرده و صدای شیرین پرنده ها با بوی خوش گل ها در رقابتند در ورود به اتاق.دستانش را پشت گردنم حس میکنم مور مور

قدسیان بر سر هم صحبتی ام چانه زدندبوسه بر قامت این نوبر بیگانه زدندریسه از تاک کشیدند و به کاشانه زدند***دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند/گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند***گم شدم ، طرد شدم ، تار تنیدم